Wonder-Vrede

'n Stormagtige maalkolk,
Dis wat binne lê!
Daar waar hart en siel
En verstand
Eens netjies gedefinieer was.

Ek wonder in my enigheid,
Maar durf nie vra nie...

So lank al smag my siel,
Hunker my hart
En soek my verstand
Na die stille samesyn
Van 'n ander

Nou's dit hier - tasbaar,
Maar die vraag bly ongehoor...

Twee identiteite raak verstrengel
Binne 'n enkele oomblik in tyd
En wonder waarheen.
Hoe lank? Hoe ver stap dié pad?
Tog is daar vrede - rus...

Maar die vraag durf nie vra nie!
Want wat as...