totsiens

vanaand sê ek vir jou totsiens
my liefste lief- dief!
ek groet jou vir ewig
vir altyd bly ek dankbaar

by jou het ek geleer
van liefde, onvoorwaardelik
van gee sonder om te weet
sonder om te vra hoekom

by jou het ek geleer van selfloosheid
en selfverwyt
van vergifnis
en aanvaarding

by jou het ek lief-gekry
by jou het ek liefgehad
by jou het ek geleef
gehaat, gewroeg, vervloek...

by jou het ek mens geword
met hart
en siel
en vlees!

nou sê ek vanaand vir jou,
in liefde,
totsiens en dankie!
Vir altyd...

Onbeantwoord

ek skryf vir jou 'n vers vandag
hierdie bitter seer alleen-dag
soos 'n grys-grou reëndag

maar ek is bang
bang vir wat verlore mag gaan
en bang vir wat dit mag bring

op hierdie bitter seer alleen-dag
soos 'n grys-grou reëndag
skryf ek vir jou 'n vers

vertel ek jou van liefde
wat my bekruip het soos 'n sluipdief
en diep in my siel kom wortel skiet

‘n pyn wat nie wil genees nie:
jy weet nie dat ek wil met jou deel

die vreugde van jou liefdes-plesier

soos 'n grys-grou reëndag
lê hierdie bitter seer alleendag
en skryf ek vir jou 'n vers

want ek bid dat eendag
ook binne jou sal wortelskiet
die bekruipende sluipdief van my hart

dan word die bitter seer alleendag
soos 'n grys-grou reëndag
'n helder skitterende sprokiesdag!

maar dit was my nooit beskore nie…

so bly die grys-grou reendag

net ‘n bitter seer alleendag

tot in ewigheid

Oomblik

Jou bloedrooi, granaat-hart bars oop
En stort sy soet liefdes sap oor my!

Versigtig proe ek,
Bang vir die vrot,
Maar niks...

Net die stroop van geluk
Wat mildelik deur my wese vloei!

tussen die duiwel en die diep blou see

tussen die duiwel en die diep blou see!
Dis waar my hart nou le

aan skerwe
stukkend
hunkerend na lewe
maar Dood

Vasgevang tussen twee vure
wees en vrees
liefde en pyn

Om weer te kan asem haal...
vir een oomblik in tyd
sorgvry soos 'n kind te kan jubel

Vasgevang tussen twee vure
wat 'n vooruitsig
wat 'n vervloeking!

Wat as jy skrik -
wegraak?
wat as twee siele mekaar vind -
en jy bly

Wat as
Wat dan
Wat nou

tussen die duiwel en die diep blou see!
Dis waar my hart vanaand le...

Uitgelewer

Verwese staar ek na 'n verwronge siel.
Gebroke le dit voor my...

Naak
Hulpeloos
Weerloos

Stuk vir stuk verdor die hart.
Terwyl verstand oop maak
En herinneringe begin vloei.
Eers druppel vir druppel
-geleidelik maak die sluise oop-
die beton begin kraak,
en dan breek die wal!

Vanuit 'n diep geborge wegsteekplek
begin die proses...
Die pyn van geboorte skenk
aan 'n lank verlore siel.

My eie ek!

In Gesprek met my Siel

Strak kyk sy daarna,

dít na haar -

met wysheid, 

Kennis gebore uit boeke 

Aangevul deur die lewe...

Begrip ontwikkel uit oomblikke in tyd

en later verstrengel in ervarings 

van pyn en vreugde

'Wie is jy?'

Vra sy onomwonde,

Direk en op die man af...

Stil luister sy na haar eie 

-by tye onsamehangende- 

Woorde

Dit borrel onbeheers in haar keel op

Rol ongenooid oor haar tong

Plof ongenaakbaar by haar lippe verby

Tot binne 'n oneindige leë ruimte 

tussen tyd en ewigheid...

Waar dit vasslaan teen haar eie ore,

en lank daarna nog in sagte fluistering 

Weergalm 

deur 'n apatiese siel!